Browsing:

Di edebiyata gelerî da erotîzm bi hin bêjeyên bijarte û bi awayekî sergirtî derdikeve ser qada helbestê, lê di edebiyata nûjen a kurdî da erotîzm di helbestê da bi wêrekî hatiye bikaranîn.

Konser û komxebatên erebî û tirkî cilt lidarxistin ‏kes ji vê yekê aciz nabe. Lê şayet mijar bi tenê‏ ‏kurdî be an bêtehamulî heye an‏ ‏jî tirs û fikar. Mîna zanîngehê saziya fermî mesken rewş anî serê me.

Li welatê çargoşe da tirs beriya zarokatiyê dest pê dike ango tirs, dema ku dilopek av dikeve  malzaroka dayîkê dest pê dike. Di welatê tirsê da, daxwaza razana mêr û jinê, tirseke civakî û derûnî ye.

Besna dilşewat e. Dixwaze Rizgan û trajediyên wî çareser bike. Bi rêya terepiya axaftinê va dixwaze Rizgan lisan û hişê xwe bi temamî jê re veke.

Ew tehlîke kî ye çi ye ancax kremlînolojî zanibe; lê ew jî navê wê li ser e, kremlînolojî ye; tu car rastiyê nabêje, carna rastiyê lal dike, carna jî tarûmar. Ne şahid ne şihûd. Dît hebû, dît tunebû.

Gotina “Ezê dev ji muzîka‏ ‏kurdî berdim” ji gotina “Ezê dev ji‏ ‏xwe yanî dev ji zimanê dayikê berdim” wek hevin.‏ ‏Heger bibêjin “Ezê dev ji muzîkê berdim”‏ ‏meriv dikare fêm bike lê belê…

Li gorî pergala nîv-ergatîf a kurmanciyê, lêkerên gerguhêz di dem û raweyan de ku li ser rayeka dema borî avabûne, li gorî bireserê cilde kişandin.